O Ekoturystyce

O Ekoturystyce

dsc02480_79_81_fotdominikazareba

Ekoturystyka jest poznawaniem świata w sposób ciekawski, z szeroko otwartymi oczami.

Spływ tratwami po Niemnie, nauka języka hiszpańskiego w ekologicznej szkole prowadzonej przez Indian w sercu gwatemalskiej dżungli, piesza lub narciarska wędrówka przez Karpaty, trekking w Himalajach, fotosafari na afrykańskiej sawannie, poszukiwanie śladów dużych drapieżników w rumuńskich Karpatach, wycieczki kajakiem po Bugu albo szlakiem Odry, wyprawy ornitologiczne na Bagna Biebrzańskie, konne eskapady przez mongolski step, poznawanie tajników miejscowej kuchni i tańca w Indonezji, warsztaty rękodzieła i pieczenia chleba w bieszczadzkiej wiosce, zdobywanie wulkanów w malezyjskich parkach narodowych Borneo, wycieczki rowerowe bursztynowym szlakiem…

Co łączy wszystkie te podróże w bliskie albo egzotyczne zakątki świata? Ekoturystyka, czyli podróżowanie w sposób wrażliwy dla przyrody, miejscowych tradycji i kultury, podróżowanie poznawcze i aktywne. Ekoturystyka, która jest dzisiaj jednym z najszybciej rozwijających się rynków turystycznych na świecie, ma z jednej strony pomagać chronić środowisko naturalne, a z drugiej przynosić dochody mieszkańcom i zasilać lokalną gospodarkę.

Czym jest ekoturystyka?

Ekoturystyka jako najbardziej przyjazna dla środowiska forma turystyki stanowi rdzeń koncepcji turystyki zrównoważonej. Organizowana jest na terenach cennych przyrodniczo i kulturowo, uczestniczą w niej osoby o dużej świadomości ekologicznej i “żądzy” poznawczej, a wpływy z niej wspierają bezpośrednio miejscową społeczność i zasilają lokalną gospodarkę.

Slajd 1

Ekoturystyka jest blisko powiązana z wieloma formami podróży i wzajemnie się z nimi uzupełnia (turystyka aktywna i specjalistyczna, turystyka krajoznawcza, agroturystyka, turystyka dziedzictwa, turystyka kulinarna, turystyka przygodowa, turystyka prozdrowotna i uzdrowiskowa etc.), co stanowi dodatkowy jej atut i potencjał dla innowacyjnego rozwoju regionów cennych przyrodniczo i kulturowo.

Trzy najważniejsze cechy ekoturystyki, które wyróżniają ją spośród innych form turystyki to:

  1. ekoturystyka jest formą aktywnego i dogłębnego zwiedzania obszarów o wybitnych walorach przyrodniczych, krajobrazowych i kulturowych;

Slajd 1

  1. ekoturystyka aktywnie przyczynia się do ochrony dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego;
  2. ekoturystyka jest elementem zrównoważonego rozwoju regionu – przynosi realne korzyści ekonomiczne i społeczne lokalnym społecznościom i podnosi jakość ich życia.

Dzisiaj ekoturystyka jest jednym z najszybciej rozwijających się segmentów rynku turystycznego na świecie (!) Według raportów Międzynarodowego Towarzystwa Ekoturystycznego TIES, opracowywanych na podstawie danych Światowej Organizacji Turystyki UNWTO oraz badaczy z Ameryki Północnej, rynek ekoturystyki na świecie rośnie w tempie 20-34 % rocznie, trzy razy szybciej na tle globalnego przemysłu turystycznego. Ekoturyści zostawiają w regionie 50-80 % swoich wydatków, podczas gdy 80% ceny wypoczynkowych pakietów turystycznych all-inclusive trafia do linii lotniczych, sieci hotelarskich i innych firm międzynarodowych. W pierwszym ćwierćwieczu XXI w. będziemy obserwować prawdziwy boom turystyki przyrodniczej oraz ekologicznych ośrodków turystycznych i hoteli (wzrost o 20% rocznie). Według TIES wartość rynku ekoturystycznego w USA wynosi 77 mld USD, czyli ok. 5% całego rynku turystycznego.

© Źródło: „Ekoturystyka”, Zaręba Dominika, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2010, wyd. III.

© tekst Dominika Zaręba